vrijdag 13 september 2013

En toen liep het anders.....


Vorige week vrijdag schreef ik,over onze trouwdag!
Aan de fijne en mooie dag kwam 's middags een einde, toen mijn man mij belde dat hij een ongeluk had gehad met zijn scooter.
Zo wat stond ik te beven. Ik verplichte mezelf rustig te blijven, omdat mijn twee jongste kids ook thuis waren. Ik had de schrik er goed in. Tranen met tuiten kwamen er toen de kids ook begonnen te huilen.

Vervolgens alles geregeld om te vertrekken naar het ziekenhuis.
En dan kom je in een nieuw ziekenhuis, waar je de weg niet weet.
Je hoofd zit vol vragen en emoties!
Gelukkig had ik snel mijn mannetje gevonden. Alleen wel geplankt en aan alle toeters en bellen.
Daarbij bekroop me een naar gevoel..... Wat was er gebeurd? 
En dan al,die medische termen, ja als leek denk je wat betekend dat allemaal.
Maar ik als verpleegkundige ken veel van die termen. Nou ik weet wel dat je op zon moment toch maar beter een leek kan zijn.
Naar een lange middag en een stuk van de avond werd mijn man een nachtje opgenomen.
Met een bloeduitstorting in zijn strottenhoofd door het riempje van de helm en een flinke vleeswond boven zijn rechterknie. Die vervolgens ook provisorisch is gehecht omdat er een stuk vlees mist.
En alle kneuzingen en pijnlijke spieren.

Dan komen de verhalen en flash backs voor mijn man. Net na een tunneltje, die onoverzichtelijk is,
kwam er een andere scooter die de binnenbocht nam met snelheid. Daardoor ontstond er een frontale  botsing.
Nu een week later en de scooter Total Loss is verklaard, beginnen we te beseffen dat mijn man toch erg veel geluk heeft gehad. En waar een helm niet goed voor is!
En dan besef je ook nog eens dat je ooit het juiste vak hebt gekozen.
Ik kan mijn mannetje zelf helpen en de wond verzorgen! En dat is erg fijn!
Straks gaan we weer voor controle naar het ziekenhuis. Ben benieuwd!

En dat gaf een hele andere draai aan onze elf jarige trouwdag!
De zee was die dag niet rustig, maar woest!
En dan al die lieve woorden, berichten en kaartjes die je krijgt!
Echt hartverwarmend! Het doet goed te weten dat er zoveel mensen zijn die aan je denken en met je meeleven!.
                   Scraffy

vrijdag 6 september 2013

Trouwdag

Vandaag is het een beetje feest! Het is onze trouwdag!
Het is vandaag elf jaar geleden dat we in het huwelijksbootje stapten!
Elf  jaren vaart dit bootje al over rustige en kalme wateren!
Maar trotseert hij ook de wildste en woeste zee├źn.
Ik hoop dat deze boot nog lang mag varen en niet zal stranden!


In deze elf jaar kregen we samen drie prachtige kinderen.
Twee jongens! De oudste zoon is 9 en de tweede zoon wordt volgende week 7.
En daarna kwam nog een prachtige dochter, zij is inmiddels 3.
Haar geboorte ging niet zonder slag of stoot! Ze heeft een Erbse Parese aan haar linker arm.
Gelukkig is deze voor ongeveer 95% hersteld.

Deze drie schatten zijn een verrijking van ons leven! En we zijn super trots op ze!

Maar nu gaan we verder met de HAAKZAKEN!




Afgelopen week heb ik 9 setjes van 6 onderzetters gehaakt! Dat zijn er veel, 54 stuks!


En ik vind het altijd leuk om het in te pakken.
Dit doe ik dan in een cellofaanzakje!
De versiering maak ik altijd met diverse stansmallen samen met mijn onmisbare cuttlebug!

Ook maakte ik nog weer dienbladen met de welbekende windlichten,
 Off White

 Linnen met taupe

Heb ik nog meer te schrijven?
          Op dit moment eigenlijk niet!
                    Dus wens ik iedereen een fijn weekend! 
                                      Met veel zonnestralen!


         
        Groetiez Scraffy